Clash Of The Titans (2010)
เรื่องราวก่อนเก่าที่เล่าขาน ถูกจารึกไว้ในหมู่ดาว
เรื่องราวที่เกิดขึ้น ระหว่างมนุษย์และเทพเจ้า เมื่อครั้ง เทพไททัน ครองโลก
ไททัน ทรงมหิทธานุภาพ แต่บัลลังก์ก็ต้องสิ้นสุดลง เพราะบุตรชายทั้งสาม
ซุส โพไซดอน และเฮดีส
ซุสชักชวนให้น้องชาย เฮดีส สร้างอสูรที่แข็งแกร่ง
สามารถโค่นล้มพ่อแม่ตนได้
และจากเนื้อหนังของเขาเอง เฮดีส ให้กำเนิดความสยดสยอง ที่มากล้น
คราเคน
ซุสได้เป็นเจ้าแห่งสรวงสวรรค์
ราชาแห่งท้องทะเล โพไซดอน
และเฮดีสถูกล่อลวงโดยซุส
ต้องปกครองยมโลกที่มืดมิด จมอยู่กับความทุกข์ทรมาน
ซุสเป็นผู้ที่สร้างมนุษย์ขึ้นมา และมนุษย์สวดสรรเสริญเป็นพลังแก่เทพเจ้า
กาลเวลาผ่าน เผ่าพันธุ์มนุษย์เริ่มแข็งกล้า
สงสัยในพระเจ้า และยืนหยัดขึ้นเพื่อต่อต้านพวกเขา
ในโลกแห่งนี้ เด็กชายถือกำเนิดขึ้น
เด็กชายผู้เปลี่ยนทุกสิ่ง
เพอร์ซีอุส
มีอะไรหรือลูก
พ่อคงใกล้จะมีน้องแล้วสินะ
เจ้าห่วงว่าเราจะรักเด็กคนนี้ มากกว่าที่รักเจ้าใช่ไหมละ
ไม่เป็นยังงั้นหรอก
เขาเป็นลูกแท้ๆของพ่อ ส่วนข้า...
ข้าเป็นลูกไม่มีพ่อ
พ่อเป็นพ่อของเจ้า เพอร์ซีอุส มามาร่า เป็นแม่ของเจ้า
และเจ้าก็จะเป็นลูกของเรา
ความผูกพันระหว่างพวกเรา มันมีมากกว่าเลือดเนื้อเชื้อไขนะ
ความรักที่เรามีให้เจ้า เป็นความรัก ที่เทพเจ้า และกษัตริย์แก่งแย่งช่วงชิงกัน
พ่อไม่เคยเข้าใจเทพเจ้าหรอก
แต่พ่อแน่ใจว่า ที่เจ้ารอดมา ต้องมีเหตุผล
และสักวันเหตุผลนั้น ที่จะพาเจ้าไปไกลจากที่นี่
แต่ไม่ใช่คืนนี้
12 ปีต่อมา
เพอร์ซี่อุส
แก่แล้วนะพ่อ
มามาร่า มามาร่า
หมดไปอีกวันหนึ่ง ไม่มีอะไรเลย
ได้แต่ปะการัง
เราควรจะขอบคุณใครกันดีละ ที่ต้องคว้าน้ำเหลวทุกวันอย่างงี้
สปีรอส พอละ โพไซดอน ซุส ข้าต้องขอบคุณใครดีละ มามาร่า
ก็มนุษย์ที่ยั่วยุพวกเขาสิ
เทพพระเจ้าทำลายเกาะ ปล่อยโรคระบาดใส่เรา
ตักตวงเอาทุกอย่างไป เรามันก็แค่ทาส
เทพมอบชีวิตให้แก่เรา แค่นั้นก็เป็นบุญคุณแล้ว
เปล่าเลย บุญคุณนั้นที่มันมีแค่เศษเกลือ
ข้าเป็นคนจับปลา เพอร์ซีอุสเป็นคนจับปลา
เทพเจ้ายังแย่งไปจากเรา โธ่นั่นชีวิตเรานะ และยังจะให้เรารักพวกเขาอีกเหรอ
สักวัน.. จะต้องมีคนลุกขึ้นต่อสู้
สักวัน.. จะต้องมีคนหมดสิ้นความอดทน
เหมือนวันที่พ่อได้พบกับเจ้า
พายุพาพ่อตรงไปหาเจ้า
พ่อรู้ว่าเจ้ามีคำถามนะลูก พ่อก็อยากให้มีคำตอบ
ข้ามีทุกสิ่งที่ข้าต้องการ ที่นี่
เข้านอนเถอะลูก
จับเรือนิ่งๆไว้
เทคล่า ไปจับมันมาสิลูก
เทวรูปแห่งซุส ช่างงดงามนัก
มันต้องมีอะไรสักอย่างนะ
ทหารพวกนั้นนะ ทำอะไรกัน
ระวัง
-พวกนั้นเป็นใครกัน -เหล่าทหารแห่งอาร์กอส
-พวกเขาทำอะไรน่ะ -พวกเขาประกาศสงคราม
สงครามต่อต้านเทพเจ้า
-พวกเราต้องหันเรือกลับ -ไม่ ห้ามทำอะไรทั้งนั้น
ระวัง ข้างหลัง !!!
จับใว้
เทคล่า
ลูกชายข้าอยู่ไหน
เทคล่า !
ไม่!!
ไป ไป ไม่นะ
ไม่
ซุส ท่านต้องยุติปัญหานี้โดยเร็ว
พวกเขาบุกวิหารของเรา และยังบังอาจทำลายเทวรูปของซุส
เราพูดจากันดีดีก็ได้ ควรเปิดโต๊ะเจรจาสงบศึก
ไม่!
ข้าเป็นผู้สร้างมนุษย์.. และพวกเขา ตอบแทนความรักของข้า ด้วยการท้าทาย
เราจะไม่ยอมสงบศึก
ในที่สุด ท่านก็มีโทสะบ้างแล้ว
ระยะเวลาที่ผ่านมา มันนานเท่าไรแล้ว
ที่พี่ไม่ได้เห็นหน้าข้า
เฮดีส
เดือนปีมิอาจลับ ข้าได้เฝ้ามองมาจากยมโลก
เห็นความพิโรธของท่านที่เคล้าด้วยความรัก
ท่านสร้างมนุษย์ด้วยเหตุผลเดียว ซุส..
เพื่อให้เสียงสวดจากพวกเขา เป็นพลังอมตะแก่เรา
แต่ท่านรักพวกเขามากเกินไป พวกเขาจึงแข็งแกร่ง
และตอนนี้ข้าจำต้องขึ้นมา เมื่อพวกเราถูกคุกคาม
เจ้าต้องการสิ่งใดน้องข้า ให้ข้ากำราบพวกเข้าเสีย
มนุษย์จะกลับมาสวดภาวนาและท่านจะอิ่มเอม ด้วยความกลัวจากพวกเขา
แถมเราจะแข็งแกร่งขึ้นอีกครั้งหนึ่ง
เขาควรอยู่ในยมโลก ไม่ใช่ที่นี่
ท่านมีอำนาจใดบอกข้าว่าควรอยู่ที่ใด
ท่านว่าเราอยู่ได้โดยพระเจ้า
แต่ท่านพึ่งพาความรักจากมนุษย์
ส่วนข้าอยู่ด้วยความกลัวของพวกเขา
ความเจ็บปวด.. -ซุส เฮดีสพูดสิ่งที่เป็นจริง
ฟังเขา
ได้..ให้เป็นดั่งเจ้าหวัง
-ท่านพ่อ เราต้องการพวกมนุษย์นะ -ไม่อพอลโล่
เฮดีสพูดถูก มนุษย์ต้องชดใช้ในความอวดดี
เหมือนการเลี้ยงลูก ต้องสอนให้เด็ก รู้จักคำว่าคารวะ
ทำให้พวกเขาเห็นเป็นตัวอย่าง
ให้พวกเขาห้ำหั่นกันเอง
แล้วกลับมาสู่อ้อมแขนพวกเรา
นั่นเป็นเรือลำสุดท้ายเหรอ -ไม่กัปตัน มีแค่เรือท่านเพียงลำเดียว
-เขาเป็นทหารของเรารึ -เปล่า เราเจอเขาที่ในทะเล ท่ามกลางซากเรือประมงเก่าๆ
มีเขารอดเพียงคนเดียว ให้ข้านำกลับไปแล้วค่อยคิดว่าจะทำยังไง
ไปเข้าแถว
พระเจ้าประทานทุ่งนาให้เพาะปลูก สร้างสุริยาในนภา
ทรงให้เราทุกอย่างที่เราต้องการ
คิดดูสิ จะเกิดอะไรขึ้น หากเราต่อกรกับพระองค์
เราจะพบแต่ความทุข์ทรมาน -ไปไกลๆเลย
พระองค์ทรงให้ทุกอย่าง
มนุษย์ที่ต่อต้านพระองค์จะต้องถูกลงโทษ
เหลือคนมากี่คน -เราสูญเสียทหารไปมาก ฝ่าบาท
แต่อย่างไรก็ตาม เราเป็นฝ่ายชนะ
แด่กษัตริย์เฮเคียส และราชินีแคสสิโอเปีย
ไม่
แด่พวกท่าน
นักรบผู้ยิ่งใหญ่ เหล่าวีรบุรุษผู้กล้า
ทำลายฟาดฟันกลางหัวใจของซุส
วิหารถูกไฟเผาผลาญ เทวรูปทั้งหลายพังคลืนลง
เราทำให้พวกเขาหิวโหยคำภาวนา
คืนนี้ หลายชั่วอายุคนแห่งการดิ้นรน
ดวงอาทิตย์จะไม่ขึ้นที่มหาสมุทร
แต่จะขึ้นที่เขาโอลิมปัสเลยทีเดียว
ยุคใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ยุคยิ่งใหญ่ของมนุษย์
หน้านิ่วดูไม่งามนะแอนโดรเมด้า ไปหาอะไรดื่มไป จะได้หายเครียด
แอนโดรเมด้า
-นามของเจ้าคือ? -เพอร์ซีอุส
รับถ้วยนี้ไป แล้วก็ดื่มซะ
มือโสโครก -พอแล้ว!
ธิดาของเราช่างใจบุญนัก
พวกท่านเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบ้างหรือไม่
ท่านคิดจะมองดูบ้างไหม
เราให้แรงบันดาลใจ
ทหารของเราหลายร้อยคนต้องเสียชีวิต
แต่เราก็ยังดื่มฉลอง
เพื่อยั่วยุเทพเจ้าแล้ว ทำราวกับไม่มีผลตามมา
แล้วจะให้เราทำยังไง เราจะต้องหวาดกลัวเหรอ
เราจะต้องหน้าซีดตัวสั่น ทรุดลงดินด้วยความกลัวไหม
เทพเจ้าต้องการเรา ต้องการคำเทิดทูน
แล้วเรายังต้องการอะไรจากเทพเจ้าอีกหละ
ดูลูกสาวข้าสิ -อย่า
จะมีสิ่งใดงดงามไปกว่าใบหน้าของนาง
งดงามยิ่งกว่านางใดในกรีก งดงามยิ่งกว่าอะโฟรดิซี่ซะด้วยซ้ำ
เทพโอลิมเปียนผู้ที่อิจฉานาง บัดนี้เราคือเทพเจ้าแล้ว
ราชินี
ช่างน่าสนใจจริง
เจ้าเป็นเพียงเศษขี้ดิน ในซอกเล็บของพวกเรา
ทุกลมหายใจของเจ้า คือของขวัญแห่ง โอลิมปัส
เจ้าลำพองตัว ยิ่งกว่าความเข้าใจของเจ้า
ท่านเป็นใคร
ข้าคือฮีดีส
คุกเข่า
ใจเย็น. เพอร์ซีอุส เจ้าจะมีโอกาสของเจ้า
เจ้ารู้อะไรเกี่ยวกับความงาม
สิ่งใดจะงามไปกว่าความตาย
จงมองข้า พระราชินีมนุษย์
ท่านแม่! -เจ้าหญิง
ในสิบวัน เมื่อเกิดสุริยะคราส
ข้าจะกลายร่างเป็นเดอะคราเค่น
อาร์กอสจะถูกลบออกจากผืนโลก พร้อมกับพวกเจ้าทุกคนในนั้น
นอกเสียจากจนถึงลิขิตของเจ้าหญิง
ที่จะโง่งมกล้ายกขึ้นเทียบเทพเจ้า
มีเพียงเลือดนาง ที่จะดับกระหาย เดอะคราเค่น
และซุส ผู้ซึ่งพวกเจ้าได้ลบหลู่ จนเกินให้อภัย
โทษที่พวกเจ้าระได้รับ ระหว่างทำลายล้าง อาร์กอส หรือบวงสรวงด้วยเจ้าหญิง
นี่คือเจตจำนงของซุส
เจตจำนงที่เป็นของบิดาเจ้า
มีครึ่งเทพครึ่งมนุษย์ในอาร์กอส
มันเป็นไปไม่ได้
เขาเป็นบุตรของท่าน
ชื่อของเขา "เพอร์ซีอุส"
และเราจะลี้ภัยให้เขาได้
ข้าเคยได้ยินเขาสวดมนต์ไหม
บุตรที่ไม่เคยมีความรักให้กับข้า
เขาก็ไม่ได้ต่างจากมนุษย์คนอื่น ที่หันหลังให้เรา
เจ้ามนุษย์ครึ่งเทพ พูดมาสิ
-ข้าไม่ใช่ลูกของเทพ -เจ้าเป็นใคร -ถูกส่งมาทำไม
-ข้าไม่รู้
-เรื่องนี้ข้าไม่เห็นด้วย ว่าเจ้าวางใจเขา
-แล้วจะให้ข้าทำยังไง เดรโค่!
ปล่อยเขา
มันเป็นไปได้ ถ้าหากเจ้าคือบุตรของซุสจริง
เจ้าก็ช่วยเราได้
เจ้าต้องช่วยพวกเรา -ข้าช่วยท่านไม่ได้ ข้าเป็นแค่มนุษย์
ฝ่าบาท สิ่งที่ข้าพูด อาจจะระคายพระกรรณ แต่การประหารชีวิตนาง อาจเป็นทางเดียว
อย่าบังอาจพูดคำนั้น เขาพูดถูก
ไม่ควรมีใครต้องตายเพื่อลูกเรา
ปล่อยเพอร์ซีอุสไปซะ
ฝ่าบาท เราต้องนำเจ้าหญิง ออกจากเมืองเดี๋ยวนี้นะ
ข้าจะหาที่ซ่อนนางเอง -ไม่มีทางซ่อนจากเฮดีส
วาจาจากพวกเทพเจ้าไข่แล้วทิ้ง
พ่อของข้า... ถูกเทพเจ้าฆ่าตาย
แม่ของข้า น้องสาวข้า
ทุกคนที่ข้ารักถูกเทพเจ้าฆ่า ตายจากไปสิ้น
มือข้าซ่อมอวย มิใช่ไว้จับดาบ
เอาละ ลูกครึ่งเทพ มีคนมาเยี่ยมเจ้า
นางว่านางรู้จักเจ้า
ข้ามีนามว่าไอโอ เพอร์ซีอุส
เจ้ารู้จักข้าได้ยังไง
ข้าเฝ้าดูเจ้ามาตลอดชีวิต ข้านำเจ้าไปให้ครอบครัวประมง
-เจ้าเป็นเทพเหรอ -มีเหล่าเทพและมีมนุษย์
และก็มีพวกเราที่อยู่ระหว่างกลาง
เมื่อหลายปีก่อน ข้าไม่ยอมตกเป็นของเทพเจ้า
ข้าถูกสาปให้ไม่มีวันชรา
นั่นคือคำสาปเหรอ
ข้าต้องเฝ้าดูคนที่ข้ารักตายจาก
เจ้าย่อมรู้ว่าความสูญเสียเป็นเช่นไร
จริงหรือไม่
ที่ข้าเป็นลูกของซุส
จริง
กำเนิดของเจ้า เริ่มมาจากการก่อกบฏของกษัตริย์อคริเซียส
มนุษย์เริ่มเกินทน จากความเอาเปรียบ และความโหดร้าย จากเทพเจ้า
อคริเซียส นำกำลังเข้าล้อม โอลิมปัส
มีคำกล่าวขานว่า บรรดาเทพองค์อื่น ต้องการฆ่า อคริเซียส และกองทัพของเขา
แต่ว่าซุส รักพวกมนุษย์เป็นอย่างยิ่ง
ซุสจึงเลือกที่จะใช้ จุดอ่อนของ อคริเซียส จัดการกับเขา
เขาจึงปลอมตนเอง เป็นกษัตริย์ อคริเซียส
แล้วเข้าสู่ห้องบรรทม ของพระชายาขณะหลับใหล
ฝ่าบาท
ซุส เหรอ
อคริเซียส คลุ้มคลั่ง ด้วยความโกรธแค้น
เขาได้สั่งประหารชีวิต เมียรักของตน พร้อมด้วยลูก ที่เกิดจากซุสด้วย
ข้าขอสาปแช่ง ซุส ข้าปฏิเสธนางแพศยา ที่เจ้าแตะต้อง
และลูกสารเลว ที่เกิดจากเจ้า
มเหสีและพระโอรส ถูกปล่อยลงสู่ทะเล
แม่ของเจ้าเสียชีวิต แต่เจ้า... ครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพ ทำให้เจ้ารอดมาได้
ข้าคอยเฝ้าดูเจ้า นับแต่นั้น
เฝ้ารอวันที่เจ้า จะหยุดการกดขี่ข่มเหง จากเทพเจ้า
เจ้าถือกำเนิดมา เพื่อฆ่าเดอะคราเค่น
ข้าไม่รู้ว่าข้าเกิดมาทำไม...
แล้วข้าเป็นอะไร...
แต่ถ้าไม่ใช่คราเค่นที่ข้าอยากฆ่า
ข้าจะสู้เฮดีสได้ยังไง
หากเดอะคราเค่นแพ้ เฮดีสจะอ่อนกำลังลงมาก พอที่เจ้าจะต่อกรเขาได้
แล้วเวลานั้นที่เจ้าจะได้ชำระแค้นของเจ้า
งั้นพวกเขาควรรีบปล่อยข้า
หากมีวิธีฆ่าเดอะคราเค่น แม่มดพยากรณ์เท่านั้นที่จะรู้
สามแม่มดอยู่ไกลเกินกว่าที่กองพันเคยไป
-ไม่มีมนุษย์คนใดไปได้ -เจ้าพูดว่ามนุษย์
อย่าให้มันมากไป ไอโอ
ซุส... ได้โปรดอภัยและปกป้องเราด้วยเถิด...
เจ้ายังเชื่อเทพเจ้าอีกเหรอเนี่ย
ใช่...เหมือนฆ่าตัวตาย
เจ้าจะไปร่วมรบกับเขาเหรอ เพอร์ซีอุส
องครักษ์ผู้มีเกียรติ
ชายหนุ่มผู้ที่น่ายกย่องบนขบวนแห่ และกลุ่มทหารเก่าที่ใกล้ปลดระวาง
รู้ไหมคราเค่นคืออะไร
คราเค่นคือตัวมรณะ
อสูรกายร่างใหญ่โตมหึมา มันไม่คิด ไม่มีความรู้สึก
แม้แต่เทพเจ้ายังกลัว และเจ้า...
-เจ้าจะต้องไปฆ่า.. -ไม่ต้องไป
ข้าไม่ต้องให้เจ้าช่วย -จริงด้วยสิ
เจ้าเป็นบุตรเทพเจ้าซุส
แต่เรารับคำสั่ง
พวกทหาร การเดินทางอาจยาวไกล เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและทรมาน
และเราทุกคนอาจโอดครวญเหมือนคนแก่
-เราควรเอาอะไรไป -โกยไปให้หมด
ทำไมเหล่าแม่มดพยากรณ์ ถึงต้องบอกพวกเราทุกอย่าง
นางต้องบอกข้า ไม่งั้นข้าจะฆ่านาง
นี่อะไร -ทิ้งไปเหอะ
อย่าให้พวกเขาไปเลย นี่จะทำให้พระเจ้าทรงกริ้ว
ได้โปรดอย่าไปเลย อยู่ที่นี่เถิด
ขอร้องละ โปรดอยู่ที่นี่ ถือว่าช่วยพวกเรา
หยุดเถอะ หรือเจ้าอยากถูกลงโทษ
นายระวังปากไว้ให้ดี ถอยไป!
-พวกเขาต้องขอบคุณเราต่างหาก
พวกเขาเบื่อกับการขอบคุณแล้ว
ข่าวดี...ข้ากับน้องชายข้าตัดสินใจที่จะ ร่วมขบวนเดินทาง ไปกับเจ้าในครั้งนี้
เรามีคนมากพอแล้ว เราเป็นตัวช่วยชั้นดีได้แน่
เชื่อเถอะ เจ้าต้องการเรา -เราต้องการทหาร ไม่ใช่นายพราน
แล้วพวกเจ้าที่เป็นทหารนั่นน่ะ มีคนไหน รู้วิธีแทงทะลุหนัง ของสิงโตมีเมียนบ้างล่ะ
แล้วก็มีคนไหนที่รู้จุดอ่อน บนตัวของ เซนต์คอ บ้างหรือเปล่า
แล้วมีคนไหน ที่รู้ว่าต้องตัดหัวไหน ถ้าคิดจะฆ่า ไฮดร้าห้าเศียร น่ะ
-หัวกลางละมั้ง -หัวกลางงั้นเหรอ มั่วเก่ง
ข้ากับน้องชายข้ารู้วิธีฆ่ามัน
เราสนุกด้วย -หากเจ้าตามทัน และไม่กลัวตาย ก็ตามมาได้เลย
ความตายต่างหาก ที่ควรเป็นฝ่ายกลัวพวกเรา
กษัตริย์อคริเซียส -ที่นี่ไม่มีอคริเซียส
ข้าตาลีบัส
เรามีศัตรูคนเดียวกัน -ซุส -ซุส...
พี่ชายข้า
เจ้าประสงค์สิ่งใดจากข้า
สายเลือดของซุสที่เกิดกับเมียเจ้ายังอยู่
เด็กที่สร้างความอับอายให้แก่เจ้า
เพอร์ซีอุส -เขายังอยู่รึ
เจ้าสังหารเมียตัวเองให้ตายเปล่า
บัดนี้เพอร์ซีอุส เขาอยู่กับเจ้าอาร์กอส หวังทำลายข้า
เขาต้องตาย
จะให้ข้าทำอะไร -ซุสต้องคิดว่าข้ายอมรับใช้เขา
แต่..เผอิญข้าแกร่งขึ้นทุกวัน
วันใดที่ข้าฟื้นคืนเต็มกำลัง...
เจ้า...จะเป็นอาวุธของข้า
มาเถิด
จงใช้มัน
ฆ่าเพอร์ซีอุสให้กับข้า
เพื่อข้าจะเป็นผู้ทำลายซุสให้กับเจ้า
ข้าจะรับใช้ท่าน เจ้าเด็กนั่นต้องตาย
ไปอีกไกลไหม -ต้องใช้เวลาอีกสี่วันเต็มๆ
สี่วันเหรอ ข้าเหนื่อยเต็มทนแล้ว
เอา...ใช้นี่
โอ้..เจ้าสมเป็นชาวประมง
เจ้าน่าจะได้เห็นพ่อข้า
เจ้าน่ะ หยิบอาวุธมาด้วย
เคยจับดาบมาก่อนไหม -ไม่เคยต้องช้
-จริงสิ เท้าซ้ายอยู่หน้า
การเคลื่อนไหวจะต้องพริ้วไหว
ถือเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย
เสมือนเหล็กไนตัวต่อ
สมาธิตั้งมั่น
รู้ว่าสิ่งใดอยู่รอบๆ
ทรงตัวให้ได้ตลอดเวลา
หากเจ้าล้ม
เจ้าจะตาย
ลุกขึ้น
อย่า...
ความเป็นเทพในตัวเจ้า
จงใช้มันให้ดี
จบวิชาศาสตรา
เพอร์ซีอุส...
ของขวัญเทพประทาน สร้างขึ้นบนโอลิมปุส
ทำไม
รับไว้ก็แล้วกัน
ข้าจะทำในฐานะมนุษย์
ข้ายกดาบให้เจ้า
เจ้าทั้งสอง จงตามผู้กอบกู้เรากลับมา
ม้าพีกาซัส
ไม่เคยมีมนุษย์เป็นนายมัน
เป็นสานส์ที่บอกว่าเทพเจ้ามองดูเราอยู่
เพอร์ซีอุส -เพอร์ซีอุส
ทำไมมันจะต้อง...
ช่วยด้วย!
เจ้ามันตัวเหม็นเหมือนพ่อ
-มันเป็นใครน่ะ -ข้าไม่รู้
ลองไปถามมันดู
ไม่เจอ ปล่อยมันไป
ไม่..เราตามรอยเลือดมันได้
ทางนี้
ดูสิ! ดูเลือดมัน
สะใจรึยังล่ะ
เดรโค่ อย่าให้มันรอดไปได้
ดูมันสิ หนีเร็วเข้า
ให้ตายสิ
อย่าให้มันรอดไปได้
เดรโค่
จงเต้นรำ
แล้วจงกลับไป
ยังใต้พิภพ
นั่นมัน
คืออะไรน่ะ
จิน
ตอนอยู่กองทัพข้าเคยสู้กับมัน
ทะเลทรายนี้เป็นของมัน
โอ้งั้นเหรอ -คงอย่งนั้น
มันไม่ใช่มนุษย์ ปีศาจทะเลทรายโหดเหี้ยม
แต่ต้องขอบคุณพวกเขาหน่อยแล้ว
อะไรนะ
-เขาเป็นอะไร -พิษร้ายจากเฮดีส
-สวดขอความเข้มแข็งกลับสิ -ไม่
สวดขอพรจากพ่อเจ้า
ไม่
กินขนมปังไหม
เราต้องสวดขอพรจากพระเจ้า มันเป็นหนทางเดียว
พี่น้องชายหญิงเอ๋ย
จงเข้ามาหาข้า เข้ามา
ข้ามีหนทางรอด ไถ่ถอนความทุกข์ของพวกเรา เฮดีสต้องการชีวิตของเจ้าหญิง
การเสียสละหนึ่งชีวิตเพื่อชีวิตของคนทั้งเมือง
ทำไมพวกเขายังคงนิ่งเฉย ขณะที่พวกเราทุกข์ทรมาน
ทำไมพวกเขาต้องปกป้องสตรี ที่เป็นหนทางให้เรารอด
นางดีกว่าทุกคนงั้นเหรอ
เราบูชาซุสมายาวนานในอาร์กอส แต่ตอนนี้มีเพียงเฮดีส
ที่เสนอหนทางไถ่บาปให้กับเรา
เราจะต้องบูชาให้กับ ผู้ที่ทำให้เรามองเห็นบาป
และเป็นผู้เสนอทางแห่งความรอด
ด้วยเลือด
ขอให้หลับให้สบายนะ
เมื่อบาดเจ็บที่สนามรบ พวกมันใช้มนต์ดำรักษาแขนขาด้วยถ่านไม้
ไม่รู้จักความเจ็บปวด มีชีวิตหลายร้อยปี
แล้วพวกนี้อายุเท่าไร
ข้าไม่สนหรอก ข้าไม่ไว้ใจพวกมัน
ตัวร้อนเป็นไฟเลย
ดื่มน้ำซะ
ข้าจะไปตักน้ำมาอีก
เขาพูดอะไร
พวกจินเฝ้ารอผู้ช่วยปลดปล่อยจากเทพเจ้า มานานมาก
-เขาว่าเขาไม่ได้เป็นมิตรกับมนุษย์ -ไม่บอกก็รู้นี่
การจะช่วยเพอร์ซีอุสได้เราต้องรวมเป็นหนึ่ง
เดรโค่ ดูนี่สิ
รวมเป็นหนึ่ง
เขายังไม่พร้อมที่จะออกเดินทาง -เวลาไม่เคยรอถ้าใครหรอก
เขามีเลือดเทพ แต่ก็ยังเป็นมนุษย์อยู่ -ดีขึ้นหรือยัง
ก็นิดหน่อย -ดี
คนของข้าตายเพราะความโอหัง เจ้ามีของวิเศษต้องใช้มัน
-อาวุธนี่เป็นกลลวง -ข้าไม่สนว่าเป็นอะไร ใช้มัน
ไม่! ข้าจะไม่ใช่ดาบนี่ หรือว่าอะไรที่พวกเทพให้ข้า
งั้นเราก็จะล้มตายกันต่อไป
ข้าจะเป็นเหมือนพวกเขาไม่ได้
ถ้าข้าจะทำ... ก็ในฐานะมนุษย์
แต่เจ้าไม่ได้เป็นเพียงแค่มนุษย์
ข้าเลือกที่จะเป็น
มนุษย์ไม่สามารถพร่ามได้ เพอร์ซีอุส ใครเป็นคนพูดล่ะ เทพเจ้าเหรอ
ถ้าข้ามีพรสวรรค์เช่นเจ้า...
จะใช้ดาบเมื่อไร อยู่ในย่ามข้า
พวกเขาขี่มันมา
ไอ้ตัวนี้เกือบจะฆ่าเรา ข้าไม่ขึ้นหลังมัน
ราชรถมาเกยแล้ว รอช้าอยู่ใย
เอาล่ะ เราต้องรีบแข่งกับเวลา
เราทำเวลาดีนี่ -ยังไม่ดีพอ
ใกล้วันสุริยะคราส
เราให้พวกเขารอแค่ไหนแล้ว
อีกสองวันเราจะไปถึงรังแม่มด
มันโยกเยกข้าแทบคลายของเก่าเลย
เชื่อใจเหอะน่า
อยู่บนหลังยังดีกว่าอยู่ในท้องมัน เจ้าเคยยิ้มบ้างไหมเนี่ย
วันใดถ่มน้ำลายใส่ปากเทพเจ้าได้ ข้าถึงจะยิ้ม
ที่นี่ที่ไหนเหรอ -มันคือสวนของเทพเจ้า
ที่ที่คราเค่นสยบไททัน
อาร์กอสจะเป็นเช่นนี้ถ้าหากเราพลาด
ผู้กล้าของเราคือการลบหลู่เทพเจ้า -ดี
เพอร์ซีอุส ถามเพียงสิ่งที่เจ้า จะต้องรู้เท่านั้น อย่าให้เกินนั้น
แน่นอนอยู่แล้ว
ผู้มาเยือน -นั่นใครน่ะ -ผู้มาเยือน
มันเป็นใคร มันคือใคร
เพอร์ซีอุส อย่า..
พวกเราไม่ได้มาหาเรื่อง
เรามีคำถามข้อเดียวเท่านั้น -เพอร์ซีอุส บุตรแห่งซุส
เทพองค์ใหม่ เจ้าช่างน่ากิน
แม่มด
ใจเย็นไว้
ใจเย็นสาวๆ
ใครกันจะเป็นคนตอบคำถามข้า
เขาอยากรู้ความลับของ คราเค่น ทำอย่างไร ถึงฆ่ามันได้
ใช่... การเดินทางไปจะสูญเปล่า
อาวุธที่มีไม่สามารถฆ่ามันได้หรอก
มันต้องมีจุดอ่อนบ้างละน่า
ถ้าอยากรู้ละก็ ต้องมีค่าขึ้นครู
ดวงตา
-ปล่อยเขา -ไม่
ปล่อยเขาซะ -เจ้าไม่กล้าหรอก
เรามองไม่เห็นถ้าไม่มีดวงตา -ปล่อยเขาสิ
ตอบคำถามของข้ามา
เราจะฆ่าเอดะคราเค่นได้อย่างไง
คำตอบนะมีอยู่ แต่ว่าไม่มีทางทำได้
เดี๋ยวก่อน คำตอบคือเมดูซ่า
หล่อนสามารถกำราบทุกสิ่งได้ด้วยดวงตาของเธอ
ตอนนี้เธอถูกกักขัง ด้วยของเหลวที่ร้อนมาก ซึ่งคือ แม่น้ำแห่งความตาย
อยู่ ณ ดินแดนสุดขอบโลก -นางไม่มีเรื่องบาดหมางกับ คราเค่น
เราควบคุมนางไม่ได้
งั้นเราตัดหัวนางไป -เป็นวิธีที่ฉลาดมากขนานแท้
-ถึงเวลาต้องต้องคืนตาข้ามา จงคืนมา...
เดี๋ยวก่อน ยังมีอีก เจ้าไม่อยากรู้อีกเหรอ
อย่านะ เพอร์ซีอุส
-บอกเขา -บอกเขา -อะไร
การเดินทางจะไม่จบด้วยดี
โชคชะตาได้ถูกกำหนดไว้แล้ว มันเป็นชะตาของเจ้า
ชะตาที่บอกว่า เจ้าถึงคาดแล้วบุตรแห่งซุส
มันโกหก อย่าไปเชื่อมัน -ทุกๆอย่างถูกลิขิตไว้แล้ว
เพอร์ซีอุส เจ้าจะต้องตาย...
-ทำไมจินทิ้งเราไป -พวกเขาเชื่อว่าเราทุกคนจะต้องตาย
มันเป็นคำพยากรณ์
เจ้าเป็นใคร
เจ้า...อาจเรียกข้าว่าท่านพ่อ
ถ้าอยากเรียก
พ่อข้าตายไปแล้ว ด้วยน้ำมือเทพเจ้า -ก็เป็นแค่ผู้เคราะห์ร้าย ในสงคราม ที่มนุษย์ได้ก่อขึ้นเอง
-มนุษย์ไม่ได้ฆ่าครอบครัวของข้า น้องชายท่านฆ่า
เจ้าก็รู้คำพยากรณ์แล้วนี่ เจ้าไม่มีทางชนะเดอะคราเค่นหรือเฮดีสแน่
ถ้าขืนไปต่อเจ้าจะต้องตาย แล้วอาร์กอสก็จะล่มสลาย
ถ้ามั่นใจมากแล้วท่านมาทำไม -ข้าเสนอที่ลี้ภัยให้แก่เจ้า
เจ้าเป็นสายเลือดของข้า เพอร์ซีอุส และเจ้าเป็นเทพเจ้า
เจ้าต้องไป โอลิมปัส แล้วเริ่มใช้ชีวิตแบบเทพ
ข้าขอตายอยู่กับมนุษย์ ดีกว่าอยู่เป็น ดังเช่นเทพเจ้า
เจ้าเด็กโง่เอ๋ย...ที่มนุษย์มีตัวตนอยู่ได้ ก็เนื่องจากบารมีของข้า
ท่านเป็นผู้สร้างมนุษย์ แต่ไม่รู้จักพวกเราเท่าไรเลย
เราอยู่... เราต่อสู้... และเราตาย เพื่อกันและกัน
ไม่ใช่เพื่อท่าน
บอกเฮดีสว่าข้าจะรีบไปหา
ข้าเสนอให้เจ้าครั้งเดียวเท่านั้น -ดี
เพราะข้าก็ไม่อยากปฏิเสธเป็นหนที่สอง -เพอร์ซีอุส
เดี๋ยว
เหรียญนี้น่าจะมีค่ากับเจ้าบ้าง
เราสร้างมันขึ้นมาด้วยหนังของแมงป่องยักษ์
มันแข็งแรงและเบากว่าโลหะใดๆทั้งสิ้น
โล่ป้องกันชั้นเลิศที่ยากจะหาจากที่ไหน
เรากล้าบุกตะลุยทุกที่
หวังว่าคงไม่ใช่ที่ยมโลกนะ
เข้าใจ -โชคดีนะคนจับปลา
ทุกคนได้ยินคำพยากรณ์แล้ว
แต่ให้ข้าพิสูจน์ว่ามันผิด
ข้าต้องให้เจ้าช่วย
เทพเจ้าไม่ได้ช่วยข้าจากนางแม่มด
ก็ถ้าเจ้าเชื่อว่าเรามีทางชำระ
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ข้าก็อาจตายได้ทั้งนั้นแหละ
ข้ารู้เส้นทาง
งั้นเราจะไปยมโลก เพื่อจะฆ่าเมดูซ่า
เอายังไง -เราจะต้องรอสักพัก
ถ้าเราจะลองลงไปดูล่ะ -มีใครอาสาบ้าง
ถ้าออกหัวว่ายน้ำไป
ค่าธรรมเนียม
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราไปถึง -ก็แค่ฆ่าอสูรอีกตัวหนึ่ง
อสูรเหรอ
เมดูซ่าเคยเป็นหญิงเลอโฉม
นางงามมากจนโพไซดอนห้ามใจไม่ได้
เมื่อเขาใช้กำลังกับนาง
นางหนีไปหาเอเธนน่าที่วิหาร เพราะคิดว่าพระเทวีจะปกป้องนางได้
แต่เอเธนน่าไม่ช่วย
โพไซดอนย่ำยีนาง บนพื้นเย็นเฉียบ
นางอ้อนวอนเอเธนน่าหวังจะพึ่งพิง แต่ว่าเทพีมีความชิงชังรังเกียจ
พระองค์สาป ไม่ให้ชายใดปรารถนาเมดูซ่าอีก
เพียงแค่มองหน้านาง สิ่งมีชีวิตทุกชนิด จะกลายเป็นก้อนหินทันที
ข้าเข้าไปกับเจ้าไม่ได้ คำสาปต่อต้านข้าไว้
นี่คือข้อเดียวที่ละเว้นไว้
เพื่อมิให้เมดูซ่าทำลายสตรีด้วยกันเอง
มีเพียงบุรุษที่จะเข้าสู่วิหารได้ แต่ไม่เคยมีบุรุษใดกลับออกมาได้เลย
เมดูซ่ามีหางและนั่นคือวิธีฟาดของนาง
จงฟัง
เสียงขดกล้ามเนื้อที่คืนคลาน
สูดกลิ่นผิวหนัง รับรู้ความหิวโหยด้วยสัญชาตญาณ
เมดูซ่าฆ่าเจ้าได้สองครั้งแล้ว
คิดว่านางจะมอบหัวให้ง่ายๆเหรอ
นางไม่ยินดีปรีย์ดาด้วยหรอก
มองหน้านางเพียงครั้งแรก แล้วเจ้าจะกลายเป็นหิน
ดี
-อย่าสนุกให้มากเกินไปนัก -ข้าฝึกเพื่อให้เจ้ารอด..
อย่ามองข้าเด็ดขาด
สงบพายุในนั้น
ใกล้ถึงรังเมดูซ่าแล้ว
ไม่เคยคิดเลยว่าข้าจะมาถึงที่นี่
เจ้าสูญเสียใครไปเหรอ
ลูกสาวของข้า
นางถูกพรากไปในวันเกิดปีที่สิบหก
ถูกดึงตัวลงมาที่นี่
ข้ารู้สึกว่าใกล้ได้พบลูกแล้ว
เจ้านำเรามาถึงที่นี่ได้ ไปต่อให้สุดทางเถอะ
-เจ้ามีเหรียญทองกี่เหรียญกัน เพอร์ซีอุส -แค่เหรียญเดียว
ข้ารู้จักชายผู้ยิ่งใหญ่คนเดียวในชีวิต
พ่อของข้า
ตอนนี้ข้ารู้จักเพิ่มอีกคน
และหนึ่งสตรี
และเจ้าไม่ว่าตัวอะไรก็ตาม
ข้ารู้ พวกเราทุกคนกลัว
แต่พ่อข้าเคยบอกว่า สักวันหนึ่งจะต้องมีผู้ขึ้นต่อกร
สักวันหนึ่งจะต้องมีผู้สูญสิ้นความอดทน
แล้วนี่ก็คือวันนั้น
จงเชื่อประสาทสัมผัส และอย่าได้สบตากับมัน
-ข้าจะง้างอยู่นานแล้วใช่ไหมเนี่ย -เงียบก่อน
เจ้าน่ะ สบตามองพื้น
เปิดฉากลุย
ไปก่อนเลย
ไปเลย
ยูเซเบียสตามข้ามา
จับข้าไว้
ทำตามที่เพอร์ซีอุสสั่งไว้
ตามองต่ำ
เอซัส..ไม่นะ
ตามองต่ำ
เจ้าอยู่ที่ไหน
ยูเซเบียส
รออยู่นี่นะ
ฉันจะล่อนางออกไป
เตรียมพร้อมนะ
เอาเลย
รวมเป็นหนึ่ง
ให้เทพรู้ว่า มนุษย์เราทำสำเร็จ อย่าให้พวกเราต้องตาย อย่างไร้ซึ่งความหมาย
เหลือแค่ข้ากับเจ้าแล้ว บุตรแห่งซุส
เพอร์ซีอุส...
อย่าเป็นเหมือนอย่างพวกเขา
ไอโอข้ามาช่วยเจ้าแล้ว
ไม่มีเวลาแล้ว
สุริยคราส
เพอร์ซีอุส เจ้าจะต้องรีบไป ก่อนที่จะสายเกิน
ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
วาสนาข้ามีแค่นี้ -แต่ชะตากรรมของอาร์กอสยังอยู่ในมือของเจ้า
ชีวิตข้ามีเจ้าเสมอ
เจ้าไม่เคยทิ้งข้า
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
เส้นทางจากนี้จะมีเจ้าเพียงลำพังแล้ว
เพอร์ซีอุส เจ้าไม่ได้เป็นเพียงแค่ ครึ่งมนุษย์ ครึ่งเทพ
เจ้าดีที่สุด ของทั้งสองฝ่าย
ทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี
พี่ข้า
มันถึงเวลาแล้ว ที่พวกมนุษย์ต้องชดใช้
ลูกข้ารอบัญชาของท่านอยู่
คนอื่นออกไป
ปล่อยจอมอสูรคราเค่น
อสูรคราเค่น มันมาแล้ว
ความทุกข์ยากจบสิ้น ก็ต่อเมื่ออสูรได้อิ่มหนำ จะให้มันกินเรา
หรือจะให้มันกินเจ้าหญิงแอนโดรเมด้า!
ถึงเวลาแล้ว
พวกเขาตะโกนเรียกชื่อข้า
ข้าจะไม่นิ่งเฉยอีกต่อไป
คราเค่นมาแล้ว ช่วยด้วย
แอนโดรเมด้า
ท่านเฮดีส พวกเราได้บวงสรวงเจ้าหญิง เพื่อบูชาพระองค์
เรามาแล้ว
อาร์กอสล่มสลายแล้ว
ท่านรู้สึกแข็งแกร่งขึ้นไหมพี่ข้า
ท่าคิดว่า เดอะคราเค่น จะทำให้พวกเขาสวดเพื่อท่าน
แต่เดอะคราเค่นเป็นลูกของข้า
มันส่งพลังให้แต่เพียงข้า -ข้าเป็นผู้ครองโอลิมปัส
จะไม่มีวันที่จะอภัยให้.. -ข้าอภัยให้กับตัวข้าเอง
เป็นเช่นนั้นก็เพราะเจ้าหักหลังข้า
เจ้าส่งข้าไปยมโลก ให้เป็นที่เกลียดชัง
ส่วนตัวเจ้าอิ่มเอมความรัก -เราต้องการความรักของมนุษย์.. -ไม่ เจ้าต้องการรัก
แต่ข้าเสพย์ความกลัวของพวกเขา
บัลลังก์ของเจ้าล่มแล้ว เทพซุส
เจ้าจะได้ดู ข้าล้างแค้น ด้วยการกัดกิน ความหวังของพวกมนุษย์
แล้วที่สุด เจ้าจะรู้ถึงความเจ็บปวดของข้า
แต่ยังมีมนุษย์ครึ่งเทพ ที่อยู่ในอาร์กอส น้องข้า
เพอร์ซีอุส...
ไม่! ไปเลย
ข้าเป็นเทพ ข้าจะต้องอยู่เป็นนิรันดร์
แต่ไม่ใช่ที่นี่
มีเรือมารับพวกเราแล้ว
รับท่าน ไม่ใช่ข้า
เจ้าจะไม่อยู่กับเราเหรอ
เพอร์ซีอุส อาร์กอสต้องการผู้ครองนคร
ข้ามิอาจเป็นราชา
ข้าอยู่ในฐานะสามัญชน
ท่านจะเป็นราชินีที่ดี
โอลิมปัสติดค้างบุญคุณเจ้ายิ่งนัก
เช่นเดียวกับข้า -เฮดีสจึงอยู่
เขาถูกส่งกลับไปยังยมโลก
แล้วเฝ้ารอคอยโอกาสของเขา
เฝ้ารอวันที่มนุษย์อ่อนแอ แล้วเมื่อมนุษย์อ่อนแอ
เฮดีสก็จะแข็งแกร่งขึ่น มนุษย์คือกุญแจสำคัญในการปลุกเฮดีสขึ้นมา เป็นเช่นนี้เสมอ
เราจะได้เจอเขาอีกครั้ง
ใช่ แต่ตอนนี้โลกคงรู้ว่ามนุษย์สยบเขาได้
แน่นอน ด้วยความช่วยเหลือเล็กน้อย
ดาบวิเศษ ม้าพีกาซัส
ข้าอยากให้มนุษย์บูชาเทพเจ้า แต่ไม่อยากแลกด้วยบุตรชายของข้า
ดูท่านจะมีความเป็นมนุษย์
ข้าไม่ได้หวังว่าเจ้า จะนำข้อเสนอข้าไปคิดใหม่
ว่าเจ้าจะเป็นพวกเรา
ข้ามีทุกสิ่งที่ข้าต้องการที่นี่
เจ้าอาจไม่ต้องการเป็นเทพเจ้า เพอร์ซีอุส
แต่ความกล้าหาญ ของเจ้านั้น มนุษย์จะต้อง เทิดทูญเจ้า
ดีต่อพวกเขา
ให้มากกว่าที่เราเคยทำ
แล้วถ้าเจ้า จะดำรงความเป็นมนุษย์ อยู่ต่อไปเช่นนี้ แล้วละก็
ข้าจะไม่ให้เจ้า ต้องเดียวดาย
จะอย่างไร เจ้าก็จะเป็นบุตรแห่งซุส
Subtitles by: "www.thaisubtitle.com"
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย boat24 Vann jump1980